Συνεργασία: Λε.Φ.Κι. – Λέσχη Φωτογραφίας και Κινηματογράφου Χανίων. 
Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής. Εργαστήρι Διαδραστικών Τεχνών InArts του Τμήματος Τεχνών Ήχου και Εικόνας του Ιονίου Πανεπιστημίου.
Τμήμα Ψηφιακών Τεχνών και Κινηματογράφου του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Τμήμα Διοίκησης Επιχειρήσεων και Τουρισμού του Ελληνικού Μεσογειακού Πανεπιστημίου

Διαγωνισμός Φωτογραφίας

Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Χανίων,
με την υποστήριξη και τη συνεργασία,
της Λέσχης Φωτογραφίας και Κινηματογράφου Χανίων
και την υποστήριξη
του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής,
του Εργαστηρίου Διαδραστικών Τεχνών InArts του Τμήματος Τεχνών Ήχου και Εικόνας του Ιονίου Πανεπιστημίου
του Τμήματος Ψηφιακών Τεχνών και Κινηματογράφου του Εθνικού και
Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
και του Τμήματος Διοίκησης Επιχειρήσεων και Τουρισμού του Ελληνικού Μεσογειακού Πανεπιστημίου
Προκηρύσσει Διαγωνισμό Φωτογραφίας με θέμα:

Εικόνες Μουσικές !

1. Αντικείμενο

Εικόνες Μουσικές !
Ο φακός του φωτογράφου εστιάζει στον άνθρωπο, το χώρο, το αντικείμενο, τη δραστηριότητα και αποτυπώνει…
Σκηνές από μουσικές δραστηριότητες με πρωταγωνιστή τον άνθρωπο, τα μουσικά όργανα, την τέχνη, τις τεχνικές, τις αέναες μουσικές καταστάσεις.
Επίσης σκηνές από δραστηριότητες που υπονοούν την ύπαρξη του μουσικού στοιχείου.
Δεν είναι απαραίτητη η παρουσία ή η υπόνοια του ανθρώπινου στοιχείου, αρκεί να τεκμηριώνεται στο περιγραφικό κείμενο του δημιουργού η σκέψη και η σύνδεση των στοιχείων της εικόνας με την μουσική (πχ αν θέλει κάποιος να δώσει την μουσική ως αφηρημένη έννοια).

2. Δικαίωμα συμμετοχής

Στο διαγωνισμό μπορούν να συμμετέχουν επαγγελματίες ή ερασιτέχνες φωτογράφοι που έχουν συμπληρώσει το 18ο έτος της ηλικίας τους, ανεξάρτητα από εθνικότητα, τόπο διαμονής, χώρα, κλπ.. Εξαιρούνται τα μέλη της κριτικής επιτροπής του διαγωνισμού.

3. Κόστος συμμετοχής

Η συμμετοχή στον παρόντα διαγωνισμό ορίζεται στα 20,00 €. Τα χρήματα πρέπει να κατατεθούν στον υπ’ αριθμό 5758-020951-719 τραπεζικό λογαριασμό της Τράπεζας Πειραιώς (ΙΒΑΝ GR40 0172 7580 0057 5802 0951 719), Δικαιούχος Πολιτιστική Εταιρεία Κρήτης, με αναγραφή του ονόματος του καταθέτη. Φωτογραφίες χωρίς την χρηματική συμμετοχή δεν θα γίνονται δεκτές.

4. Διάρκεια Διαγωνισμού

Ο διαγωνισμός θα διεξαχθεί από την 20η Ιουλίου 2024 έως και την 20η Νοεμβρίου 2024 και ώρα 23:59μ.μ.

5. Όροι Συμμετοχής

- Κάθε διαγωνιζόμενος μπορεί να υποβάλει, σε ψηφιακή μορφή, από μία (1) έως πέντε (5) φωτογραφίες, έγχρωμες ή ασπρόμαυρες.

- Κάθε φωτογραφία ΠΡΕΠΕΙ να συνοδεύεται από ένα κείμενο περιγραφής, έως εκατό (100) λέξεις [Ελληνικά και Αγγλικά].

- Το συνοδευτικό κείμενο είναι απαραίτητα προϋπόθεση για την αποδοχή της συμμετοχής.

- Στον διαγωνισμό θα γίνουν δεκτές φωτογραφίες που έχουν ληφθεί είτε με αναλογική (αρνητικό ή θετικό φιλμ), είτε με ψηφιακή μηχανή.

- Θα υποβληθούν 1-5 φωτογραφίες (σύνολο έως 50 MB), με τις ακόλουθες προδιαγραφές: Μορφή αρχείου jpg, μικρότερης πλευράς (οριζόντιας ή κατακόρυφης) τουλάχιστον 2000 pixels, ανάλυση 300dpi και τίτλος αρχείου με το ονοματεπώνυμο του δημιουργού στα λατινικά π.χ. George-Papadopoulos-01.jpg

- Δεν γίνονται αποδεκτές λήψεις από drone& εικόνες που έχουν δημιουργηθεί με AI.

- Επιτρέπεται η διπλοέκθεση ή η προσθήκη τυπογραφίας και δεν επιτρέπεται το photocollage και photomontage (συρραφή εικόνων, κατασκευή).
- Το μέγεθος του αρχείου/των αρχείων (φωτογραφίες και κείμενο) δεν πρέπει να ξεπερνά τα 50 ΜΒ συνολικά.

- Οι φωτογραφίες μπορούν να είναι είτε πρωτότυπες, όπως τις κατέγραψε το μέσο που έχουν χρησιμοποιήσει οι συμμετέχοντες, είτε επεξεργασμένες.

- Οι υποβαλλόμενες φωτογραφίες πρέπει να αποτελούν προσωπική & αυθεντική δημιουργία και να μην παραποιούν την πραγματικότητα.

- Σε περίπτωση που οι φωτογραφίες απεικονίζουν πρόσωπα εν αγνοία τους ή χωρίς την έγκριση τους, την ευθύνη φέρει αποκλειστικά ο φωτογράφος στον οποίο ανήκει το έργο και όχι ο διοργανωτής του διαγωνισμού.

- Τα φωτογραφικά έργα πρέπει οπωσδήποτε να ανήκουν κατά πλήρη πατρότητα στον συμμετέχοντα. Με την υποβολή της συμμετοχής, αυτόματα, ο συμμετέχων δηλώνει ότι τα έργα είναι πρωτότυπα, αποτελούν αποκλειστικά δικό του δημιούργημα στο σύνολο των εικονιζόμενων σε κάθε φωτογραφία στοιχείων, δεν αποτελούν αντικείμενο σύνθεσης, όπου έστω και εν μέρει έχουν χρησιμοποιηθεί φωτογραφικά στοιχεία ανήκοντα σε τρίτους, δεν έχουν εκχωρηθεί τα περιουσιακά δικαιώματα σε τρίτο και ότι ο υποβάλλων διατηρεί γενικώς το πλήρες ηθικό και περιουσιακό δικαίωμα επί αυτών.

- Αποκλείεται πλήρως η συμμετοχή με έργα τρίτων, επί των οποίων ο συμμετέχων έχει προβεί σε ψηφιακή ή αναλογική επεξεργασία, ΣΥΡΡΑΦΗ κολλάζ ή άλλη αλλοίωση ή επέμβαση. Στην περίπτωση που αποδειχθεί – έστω και εκ των υστέρων και ακόμη και μερική –πατρότητα άλλου δημιουργού και όχι του συμμετέχοντος, οι διοργανωτές δεν φέρουν καμία απολύτως αστική ή ποινική ευθύνη, όντες, σε κάθε περίπτωση, καλόπιστοι τρίτοι. Ο συμμετέχων ρητώς αναλαμβάνει την ευθύνη για την ανωτέρω παράβαση του όρου, ενώ ταυτόχρονα αποκλείεται από το διαγωνισμό.

- Οι συμμετέχοντες φέρουν ακέραιη την ευθύνη συμμόρφωσης με το σύνολο της εγχώριας και διεθνούς νομοθεσίας και την εξασφάλιση των αδειών που ενδεχομένως να απαιτούνται (στις περιπτώσεις απεικόνισης ανθρώπων, αυτό περιλαμβάνει τη συναίνεσή τους) για τις φωτογραφίες που θα υποβάλουν στο διαγωνισμό.

- Οι διοργανωτές επιφυλάσσονται για την άσκηση κάθε νόμιμου δικαιώματος σε περίπτωση που τεκμηριωθεί, καθ’ οιονδήποτε τρόπο και οποιαδήποτε στιγμή, ότι οποιαδήποτε φωτογραφία ελήφθη κατά παράβαση των προαναφερθέντων κανόνων δεοντολογίας ή της εγχώριας ή της διεθνούς νομοθεσίας.

- Η παραβίαση των κανόνων δεοντολογίας συνιστά παραβίαση των όρων συμμετοχής στο Διαγωνισμό και έχει ως συνέπεια τον αποκλεισμό του συμμετέχοντος από αυτόν.

- Αυτή και μόνη η συμμετοχή στο διαγωνισμό σημαίνει ανεπιφύλακτη και αυτοδίκαιη αποδοχή όλων των ανωτέρω αναγραφόμενων όρων, η δε παραβίασή τους συνεπάγεται τον αποκλεισμό του συμμετέχοντος.

- Οι διοργανωτές του φωτογραφικού διαγωνισμού διατηρούν το δικαίωμα σε οποιαδήποτε χρονική στιγμή να ανακαλέσουν ή να ματαιώσουν τελείως το διαγωνισμό, να τον παρατείνουν ή να μεταβάλουν τις ημερομηνίες του, χωρίς ειδική αιτιολόγηση και χωρίς να θεμελιώνεται οποιοδήποτε δικαίωμα, απαίτηση ή διεκδίκηση εκ μέρους των συμμετεχόντων. Σε περίπτωση ματαίωσης του διαγωνισμού σε οποιοδήποτε προπαρασκευαστικό στάδιο, δεν θα γίνει καμιά περαιτέρω χρήση των φωτογραφιών που έχουν τυχόν παραληφθεί από τον διοργανωτή, κατά τους όρους των προηγούμενων παραγράφων του διαγωνισμού.

6. Πνευματικά Δικαιώματα

Η κυριότητα και τα περιουσιακά δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας (αρ.3 παρ. 1 Ν. 2121/1993) των φωτογραφιών ανήκουν στους δημιουργούς τους.

7. Διαδικασία Υποβολής

Οι ενδιαφερόμενοι υποβάλλουν τη συμμετοχή τους ακολουθώντας τα παρακάτω βήματα:

Βήμα 1ο: Αρχικά, συμπληρώνουν υπεύθυνη δήλωση, αποκλειστικά μέσω gov, με το κείμενο που παραθέτουμε στο τέλος της πρόσκλησης.
α)Στο σύνδεσμο γίνεται η έκδοση της υπεύθυνης δήλωσης: LINK
β)Στο σύνδεσμο γίνεται η υποβολή της: LINK
γ)Στο σύνδεσμο γίνεται η υποβολή του αποδεικτικού τραπεζικής κατάθεσης της συμμετοχής: LINK

Κείμενο υπεύθυνης δήλωσης:

Με την υπογραφή και αποστολή της παρούσας δήλωσης ο/η συμμετέχων/ουσα στον διαγωνισμό φωτογραφίας με τίτλο Εικόνες Μουσικές ! αποδέχομαι τους όρους του διαγωνισμού φωτογραφίας, που έχει προκηρυχθεί από το ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΧΑΝΙΩΝ και έχουν δημοσιευθεί στην ιστοσελίδα www.chaniafilmfestival.com και www.pe-kritis.gr.
Δηλώνω υπεύθυνα και γνωρίζοντας τις κυρώσεις, που προβλέπονται από τις διατάξεις της παρ. 6 του άρθρου 22 του Ν. 1599/1986, ότι

1. Έχω κατά πλήρη πατρότητα και κυριότητα των φωτογραφικών έργων που υποβάλλω.
2. Τα έργα είναι πρωτότυπα, αποτελούν αποκλειστικά δικό μου δημιούργημα στο σύνολο των απεικονιζόμενων σε κάθε φωτογραφία στοιχείων, δεν αποτελούν αντικείμενο σύνθεσης όπου έστω και εν μέρει έχουν χρησιμοποιηθούν φωτογραφικά στοιχεία ανήκοντα σε τρίτους, δεν έχουν εκχωρηθεί τα περιουσιακά δικαιώματα κάθε φωτογραφίας σε τρίτο και ότι ο υποβάλλων διατηρεί γενικώς το πλήρες ηθικό και περιουσιακό δικαίωμα επί αυτών.
3. Οι φωτογραφίες που υποβάλλω δεν υπόκεινται σε οποιαδήποτε πνευματικά ή/και εμπορικά δικαιώματα τρίτου.
4. Στην περίπτωση που αποδειχθεί -έστω εκ των υστέρων και ακόμη και μερική-πατρότητα άλλου δημιουργού και όχι του συμμετέχοντος, οι διοργανωτές δεν φέρουν καμία απολύτως αστική ή ποινική ευθύνη, όντες σε κάθε περίπτωση καλόπιστοι τρίτοι. Ο συμμετέχων ρητώς αναλαμβάνει την ευθύνη για την ανωτέρω παράβαση του όρου, ενώ ταυτόχρονα αποκλείεται από το διαγωνισμό.
5. Παραχωρώ στον διοργανωτή του διαγωνισμού το δικαίωμα δημοσίευσης, έκθεσης, εκτύπωσης των φωτογραφιών μου, με τον όρο της αναφοράς του ονόματος μου, χωρίς να θεμελιώνεται οποιοδήποτε δικαίωμα αμοιβής. Ειδικότερα στην περίπτωση ανάρτησης (σε ιστοσελίδες και μέσα κοινωνικής δικτύωσης) εγγυάται ότι η ανάλυση θα διασφαλίζει την αποφυγή κάθε ανεπιθύμητης χρήσης τους από τρίτα πρόσωπα.
6. Παραχωρώ στον διοργανωτή το δικαίωμα ανατύπωσης της φωτογραφίας του δημιουργού σε μελλοντικές εκδόσεις του, έντυπες ή ηλεκτρονικές, συμπεριλαμβανομένων των καταλόγων καθώς και στα επικοινωνιακά του έντυπα (αφίσες, πληροφοριακά έντυπα κλπ.) ή τις εκπαιδευτικές του δράσεις, αναφέροντας πάντοτε τα στοιχεία μου.
7. Συμφωνώ με τους επιμέρους όρους του διαγωνισμού όπως αυτοί αναφέρονται στην πρόσκληση και έχουν αναρτηθεί.

Βήμα 2ο:
Οι φωτογραφίες υποβάλλονται (μία κάθε φορά) ακολουθώντας τις σχετικές οδηγίες: LINK

8. Κριτική Επιτροπή

Η Κριτική Επιτροπή (9 άτομα) θα αποτελείται από εκπροσώπους των διοργανωτών, συνδιοργανωτών και πρόσωπα κοινής αποδοχής από τον πανεπιστημιακό και καλλιτεχνικό τομέα της εικόνας.

Το ποσοστό συμμετοχής στην κρίση θα είναι το ίδιο για όλους τους κριτές, ενώ η ταυτότητα των διαγωνιζόμενων δεν θα είναι γνωστή στην Κριτική Επιτροπή.

Κάθε κριτής θα βαθμολογεί κάθε φωτογραφία με 1 βαθμό στην κλίμακα 1 έως 5 . Η αξιολόγηση και βαθμολόγηση των φωτογραφιών θα έχει ως βάση τη σύνθεση, την πρωτοτυπία και την σχέση τους με το θέμα του διαγωνισμού.
Ο μέσος όρος της βαθμολογίας όλων των κριτών θα αποτελεί τον τελικό βαθμό κάθε φωτογραφίας. Οι κρίσεις της κριτικής επιτροπής είναι οριστικές και αμετάκλητες.

Η κρίση της Επιτροπής είναι οριστική, δεν απαιτεί αιτιολογία και επ’ αυτής δεν επιτρέπεται ουδεμία ένσταση, αντίρρηση ή άλλη εξώδικη ή δικαστική διεκδίκηση.

Τα μέλη της κριτικής επιτροπής καθώς και τα βιογραφικά τους θα ανακοινωθούν σε μεταγενέστερο χρόνο στις ιστοσελίδες του διαγωνισμού.

Τα αποτελέσματα του διαγωνισμού θα ανακοινωθούν στις 15 Δεκεμβρίου 2024, στις ιστοσελίδες των διοργανωτών www.chaniafilmfestival.com, www.pe-kritis.gr, www.lefkichania.gr

8α. Τα μέλη της κριτικής επιτροπής

 

Εκ μέρους του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής

Σπυρίδων Σιάκας , ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΗΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ
https://gd.uniwa.gr/wp-content/uploads/sites/364/2021/12/gr_cv_siakas_2021.pdf

 

 

Εκ μέρους του Εργαστηρίου Διαδραστικών Τεχνών InArts του Τμήματος Τεχνών Ήχου και Εικόνας του Ιονίου Πανεπιστημίου

Άγγελος Φλώρος , ΕΠΙΚΟΥΡΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ
https://avarts.ionio.gr/gr/department/people/488-floros/

 

 

Εκ μέρους του Τμήματος Διοίκησης Επιχειρήσεων και Τουρισμού του Ελληνικού Μεσογειακού Πανεπιστημίου

Ειρήνη Παπαδάκη , ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΡΙΑ ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΑ
https://bat.hmu.gr/wp-content/uploads/2023/06/CV_Papadaki_2023.pdf

 

 

Εκ μέρους της Λέσχης Φωτογραφίας και Κινηματογράφου Χανίων

Ερωφίλη Γαγάνη, ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΣ
H Ερωφίλη Γαγάνη δραστηριοποιείται στα Χανιά της Κρήτης, όπου και εργάζεται ως Πολιτικός Μηχανικός.
Με την φωτογραφία ασχολείται συστηματικά από το 2015, εστιάζοντας περισσότερο σε εργασίες που διαχειρίζονται κοινωνικά ή προσωπικά θέματα και πραγματεύονται τις έννοιες της μνήμης, του θανάτου, της ταυτότητας, του αρχείου.
Έχει παρακολουθήσει εξ' αποστάσεως προγράμματα του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου σχετικά με την θεωρία της εικόνας (‘Οπτική αντίληψη και τέχνη’, ‘Φωτογραφία, θεωρητικές προσεγγίσεις’, ‘Φωτογραφία και Διαφήμιση’), workshops φωτογραφικού ενδιαφέροντος (‘The Archive Lab’ / Παύλος Φυσάκης, ‘Ανόμοιες εικόνες για το ίδιο’ / Βασίλης Κάντας, ‘Δημιουργία portfolio’ / Νίκος Μάρκου, ‘The cinematic gaze’/ Γιάννης Στρατουδάκης), καθώς και μαθήματα ιστορίας της τέχνης και κινηματογράφου.
Έχει ολοκληρώσει διετή κύκλο σπουδών Γραφιστικής και είναι μεταπτυχιακή φοιτήτρια στο πρόγραμμα ‘Γραφικές Τέχνες-Πολυμέσα’ του ΕΑΠ.
Έχει συμμετάσχει σε διάφορες ομαδικές εκθέσεις φωτογραφίας, στο Photometria Festival, το Medphoto Festival και την Photobiennale και εργασία της φιλοξενείται στην πλατφόρμα The Provinces.
Είναι μέλος του ΔΣ της LEFKI από το 2018.

 

Σάββας Κόης, ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΣ
Ο Σάββας Κόης γεννήθηκε και ζει στην πόλη των Χανίων. Έχει παρακολουθήσει αρκετές διαλέξεις, σεμινάρια και φωτογραφικά εργαστήρια από καταξιωμένους καθηγητές και φωτογράφους όπως τους: Κωστή Αντωνιάδη, Ηρακλή Παπαϊωάννου, Γιάννη Στρατουδάκη, Ελένη Μουζακίτη, Μαριλένα Σταφυλίδου, Νίκο Μάρκου, Βασίλη Κάντα, Michael Ackerman, Ευαγγελία Βουτσάκη, καθώς και το e-learning πρόγραμμα σπουδών της σχολής φωτογραφίας ESP (υπό την καθοδήγηση του Μανώλη Σκούφια).
Πολλές φωτογραφίες του έχουν εκτεθεί σε αρκετές εκθέσεις και φεστιβάλ, στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
Από το 2010 είναι μέλος του ΔΣ της Λέσχης Φωτογραφίας και Κινηματογράφου Χανίων (ΛΕΦΚΙ).

 

Δημήτρης Μπαρούνης, ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΣ
Ο Δημήτρης Μπαρούνης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1974, ενώ ζει και εργάζεται στην Κρήτη. Η ενασχόλησή του με την φωτογραφία ξεκίνησε ήδη από τα χρόνια της εφηβείας. Εκτοτε έχει παρακολουθήσει πολλά σεμινάρια και workshops με τους: Michael Ackerman, Νίκο Μάρκου, Μαριλένα Σταφυλίδου, Πάρι Πετρίδη, καθώς και πρόγραμμα του ΑΤΕΙ Φωτογραφίας με τους: Κωστή Αντωνιάδη και Νατάσσα Μαρκίδου.
Στην δουλειά του χρησιμοποιεί την φωτογραφία ως ντοκουμέντο. Συχνά ψάχνει για τοπία και πορτραίτα απομονώντας τον άνθρωπο και προκαλώντας τον θεατή σε
νέα και ίσως ανεξερεύνητα εδάφη.
Έχει συμμετάσχει σε διάφορες ομαδικές εκθέσεις φωτογραφίας και εργασία του φιλοξενείται στην πλατφόρμα The Provinces.
Από το 2012 είναι μέλος του ΔΣ της Λέσχης Φωτογραφίας και Κινηματογράφου Χανίων (ΛΕΦΚΙ).

 

Εκ Μέρους του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Χανίων

Σταύρος Γρόσδος , ΔΡ. ΟΠΤΙΚΟΑΚΟΥΣΤΙΚΟΥ ΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗΣ ΓΡΑΦΗΣ
Ο Σταύρος Γρόσδος είναι διδάκτορας Οπτικοακουστικού Γραμματισμού και Δημιουργικής Γραφής στην Εκπαίδευση (Παιδαγωγική Σχολή του Α.Π.Θ.), με μεταπτυχιακές σπουδές στη Διδακτική της Γλώσσας. Εργάσθηκε ως Σχολικός Σύμβουλος στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση (2007-2018). Δίδαξε, ως εξωτερικός συνεργάτης, στα Μεταπτυχιακά Προγράμματα Σπουδών ΤΟΥ Α.Π.Θ. και του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας.Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα στρέφονται γύρω από τα ζητήματα της διδακτικής της γλώσσας, της διδακτικής της τέχνης, της δημιουργικής γραφής και του οπτικοακουστικού γραμματισμού. Έχει εισηγηθεί σε συνέδρια και έχει δημοσιεύσει πλήθος άρθρων σε επιστημονικά περιοδικά. Είναι επιστημονικός συνεργάτης του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Χανίων στον τομέα των επιμορφωτικών και εκπαιδευτικών προγραμμάτων.
Βιβλία του: Το πανηγύρι των χρωμάτων (1996), Δημιουργικά Χρωματιστά Παιχνίδια (1998), Γλώσσα και Τέχνη (2003), Ο ξένος, ο άλλος, ο διαφορετικός: Μήπως είμαι εγώ; (2005), Παιχνίδια φιλαναγνωσίας και αναγνωστικές εμψυχώσεις (2011), Δημιουργικότητα και Δημιουργική Γραφή. Από το παιδί γραμματέα στο παιδί δημιουργό κειμένων (2014), Εικόνα και Δημιουργική Γραφή (2017), Κινηματογράφος και Δημιουργική Γραφή. Μαθήματα κινηματογραφικού γραμματισμού (2018).

 

Δημήτρης Θεοδωρόπουλος, ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ GSC, ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΑΠΘ
https://www.theodoropoulos.info/

 

Νίκος Καμπιανάκης, Φωτογράφος
https://www.facebook.com/nkampianakis

Ο Νίκος Καμπιανάκης γεννήθηκε στα Χανιά το 1956 . Σπούδασε Μαθηματικός στο Πανεπιστήμιο Πατρών με μετεκπαίδευση στην πληροφορική. Εργάστηκε σαν προγραμματιστής ΗΥ σε εταιρείες στην Αθήνα και από το 1992 μέχρι το 2014 εργαζόταν στα Χανιά σαν καθηγητής πληροφορικής στην Β΄θμια εκπαίδευση Χανίων. Από το 2015 είναι συνταξιούχος του δημοσίου Με την φωτογραφία ασχολείται από το 1980 και έχει παρακολουθήσει σεμινάρια φωτογραφίας (Πλάτωνα Ριβέλλη Εύα Βουτσάκη, Μαριλένα Σταφυλίδου, και άλλους).
Έχει ατομικές εκθέσεις φωτογραφίας
2011 Πορτραίτα της φύσης (Έντομα)
2012 Πίσω από το φως (Ανάσταση )
2014Μικρόπολις (Κοινωνικό τοπίο)
2016 Ο Δρόμος του νερού (Οι καταρράκτες στα Χανιά)
2017 Εκεί που η Κρητική Γη Συναντά τους Ουρανούς (Τα λευκά όρη)
2019 Εικονικός Λόγος (Η ζωή στην Αθήνα)
2022 Μικρόκοσμος (Έντομα)

Και παράλληλα συμμετείχε σε πολλές ομαδικές εκθέσεις φωτογραφίας.
Είχε δημιουργήσει ομάδα φωτογραφίας μαθητών Λυκείου με την οποία σαν καθηγητής και επιμελητής έχει οργανώσει εκθέσεις τα χρόνια 2010 έως και 2014. Τα έτη 2015 και 2019 δίδαξε φωτογραφία στην Πατριαρχική σχολή Κρήτης όπου οργάνωσε και επιμελήθηκε τις εκθέσεις φωτογραφίας <Σπουδή για το φανταστικό με θέα το πραγματικό> , <Φωτογραφήματα> .
Ως επιμελητής έχει οργανώσει εκθέσεις τα έτη 2016,2017,2019,2020.
Έχει αποσπάσει διακρίσεις σε πανελλήνιους διαγωνισμούς φωτογραφίας , ενώ έχει δημοσιεύσεις σε περιοδικά και εφημερίδες (National Geographic, Digital Camera , Φωτογράφος ) .

 

 

9. Τα Βραβεία του Διαγωνισμού

Στο πλαίσιο του διαγωνισμού θα δοθούν 3 βραβεία και 7 τιμητικοί έπαινοι. Επίσης όλοι οισυμμετέχοντες,που θα έχουν έργο σε ανάρτηση ή εκτύπωση, θα λάβουν σχετική βεβαίωση συμμετοχής.

Βραβείο 1ο : Διαμονή 4 ημερών στα Χανιά
Βραβείο 2ο : Διαμονή 3 ημερών στα Χανιά
Βραβείο 3ο : Διαμονή 2 ημερών στα Χανιά

Εάν οι βραβευμένοι Φωτογράφοι είναι Χανιώτες, θα δοθούν αντίστοιχα διαμονές ΕΚΤΟΣ Χανίων.

Οι απονομές των βραβείων θα γίνει σε ειδική εκδήλωση, στο πλαίσιο της οποίας θα κληθούν οι 3 βραβευθέντες με διήμερη φιλοξενία.

10. Δράσεις προβολής των έργων

Τα έργα που θα επιλεγούν από την Κριτική Επιτροπή θα αναρτηθούν διαδικτυακά σε virtualgalleryή/και φυσική έκθεση που θα δημιουργηθεί για το διαγωνισμό, στο πλαίσιο των δράσεων του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Χανίων ή/και παράλληλων εκδηλώσεών του, χωρίς να απαιτείται άλλη έγκριση ή να θεμελιώνεται δικαίωμα άλλης αμοιβής του συμμετέχοντος και πάντα με τη δημοσίευση του ονόματος του δημιουργού.
Τα καλύτερα έργα -που θα αναδειχθούν με γνωμοδότηση της Κριτικής Επιτροπής-ενδεχομένως θα παρουσιαστούν σε ειδικό λεύκωμα ή άλλη παρεμφερή έκδοση που θα διατίθεται από το διοργανωτή, χωρίς να απαιτείται άλλη έγκριση ή να θεμελιώνεται δικαίωμα άλλης αμοιβής του συμμετέχοντος και πάντα με τη δημοσίευση του ονόματος του δημιουργού. Τα έργα της έκθεσης και του λευκώματος δεν συμπίπτουν αναγκαστικά.Στην περίπτωση αυτή ο διοργανωτής οφείλει να παρέχει ένα αντίτυπο σε κάθε φωτογράφο που φωτογραφία του θα υπάρχει στο Λεύκωμα.

11. Επικοινωνία – Διευκρινήσεις

Για οποιαδήποτε απορία ή διευκρίνιση μπορείτε να στέλνετε mail στην ηλεκτρονική διεύθυνση [email protected] ή να επικοινωνείτε στο τηλέφωνο 6970651153

 

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

Ολοκληρώθηκε με μεγάλη επιτυχία και εκατοντάδες συμμετοχές ο φωτογραφικός διαγωνισμός που είχε προκηρύξει
το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Χανίων,

με την υποστήριξη και τη συνεργασία,

της Λέσχης Φωτογραφίας και Κινηματογράφου Χανίων
και την υποστήριξη
του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής,
του Εργαστηρίου Διαδραστικών Τεχνών InArts του Τμήματος Τεχνών Ήχου και Εικόνας του Ιονίου Πανεπιστημίου
του Τμήματος ΨηφιακώνΤεχνώνκαι Κινηματογράφου του Εθνικού και
Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
και του Τμήματος Διοίκησης Επιχειρήσεων και Τουρισμού του Ελληνικού Μεσογειακού Πανεπιστημίου

με θέμα : ΕΙΚΟΝΕΣ ΜΟΥΣΙΚΕΣ

Αντικείμενο του διαγωνισμού :
Ο  φακός  του φωτογράφου που εστιάζει στον άνθρωπο, το χώρο, το αντικείμενο, τη δραστηριότητα και αποτυπώνει…
Σκηνές από μουσικές δραστηριότητες με πρωταγωνιστή τον άνθρωπο, τα μουσικά όργανα, την τέχνη, τις τεχνικές, τις αέναες μουσικές καταστάσεις.
Επίσης σκηνές από δραστηριότητες που υπονοούν την ύπαρξη του μουσικού στοιχείου.

Εκατοντάδες φωτογραφίες κατατέθηκαν. Εικόνες ιδιαίτερες τόσο σε σχέση με την τεχνική των φωτογράφων όσο και σε σχέση με τις ιδέες τους.

1ο ΒΡΑΒΕΙΟ [ Διαμονή 4 ημερών στα Χανιά]
στον Κωνσταντίνος Γουργιώτης για την φωτογραφία του «Έγνοιες»

Εγνοιες

Κωνσταντίνος Γουργιώτης

Το ζεϊμπέκικο είναι η σωματική έκφραση της ήττας. Ο χορευτής τοποθετεί τον εαυτό του στο κέντρου του κόσμου και περιστρέφεται χωρίς να ενδιαφέρεται να επικοινωνήσει με το περιβάλλον γυρω του. Όσο χορεύει, τόσο μαυρίζει. Μία ανοίγει τα χέρια και παραδίνεται σε ο,τι η ζωή του φέρει και μια σκύβει τσακισμένος σαν να ικετεύει τη μοίρα. “Zeimpekiko” is a visceral expression of grief, where the body becomes the voice of sorrow. The dancer places themselves at the heart of the world, moving freely, unburdened by the need to communicate with their surroundings. As the dance unfolds, darkness deepens within them. At moments, they spread their arms wide, surrendering to whatever life brings. At others, they bend in despair, as if pleading with fate itself.

2ο ΒΡΑΒΕΙΟ [ Διαμονή 3 ημερών στα Χανιά]
στον Δημήτρη Παπαδόπουλο για την φωτογραφία του «Craig Bailey: Soul to Soul»

Craig Bailey: Soul to Soul

Δημήτρης Παπαδόπουλος

Μπορεί η μπρεσονική στιγμή να αιχμαλωτίζει το 1/24 ενός φιλμικού καρέ, ωστόσο το καρέ ενός μουσικού της jazz περιλαμβάνει τόσο την «εικόνα του» στον θεατή η οποία προκαλεί την φαντασία του, το πνεύμα του, το συναίσθημά του, την μνήμη του όσο και τους ήχους που φαντασιακά παράγονται. Οι μουσικοί φαίνεται να έχουν έλεγχο και ταυτόχρονα ένταση, να έχουν πειθαρχία αλλά και να καταλήγουν στην αυτοσχεδιαστική ελευθερία της jazz. Ο θεατής ως προέκταση της εικόνας προσπαθεί να αντιληφθεί το πριν και το μετά. Τελικά πρόκειται για ένα αμφίδρομο αυτοσχεδιαστικό παιχνίδι και παράλληλα μια συνομιλία που φέρνει μουσικό και θεατή της εικόνας σε επαφή από μία άλλη οπτική

3ο ΒΡΑΒΕΙΟ [ Διαμονή 2 ημερών στα Χανιά]
στον Γιώργο Κρίκο για την φωτογραφία του «Crows»

Craig Bailey: Soul to Soul

Γιώργος Κρίκος

Από τη ζωντανή εμφάνιση των Crows στο Temple, το 2023

Πέραν των παραπάνω απονέμονται έπαινοι συμμετοχής στους φωτογράφους που το έργο τους συγκέντρωσε θετική βαθμολογία από την επιτροπή.
Οι φωτογραφίες που απέσπασαν τα 3 βραβεία καθώς και αυτές που απέσπασαν έπαινο αναρτώνται στην παρακάτω ψηφιακή gallery ενώ σε μεταγενέστερο χρόνο [ στο πλαίσιο των δράσεων του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Χανίων ] θα γίνουν οι απονομές των βραβείων καθώς και έκδοση – έκθεση τους.

Crowdsurfing

Γιώργος Κρίκος

Θεατής κάνει crowd-surfing στο γεμάτο An Club

καραβάνι σκιών

Καλλιόπη Κατσιδονιώτη

Μέσα από το καραβάνι σκιών του William Kentridge, η ορχήστρα των χάλκινων πνευστών δεν συνοδεύει απλώς μια πομπή, αλλά εκφράζει τη διαρκή πορεία προς ένα άγνωστο μέλλον. Η φωτογραφία συνδέει το παρελθόν με το παρόν, με τις σκιώδεις φιγούρες να βαδίζουν μαζί, σαν να μοιράζονται το κοινό πεπρωμένο της μετακίνησης και της φυγής. Η σκιά της περαστικής που κινείται αντίθετα ενσωματώνεται στο έργο, σαν ένας περιπλανώμενος οδοιπόρος που αναζητά το δικό του ξεχωριστό μονοπάτι στη ζωή. (λέξεις 77) Through William Kentridge&#039;s caravan of shadows, the brass band does not simply accompany a procession but expresses the constant march towards an unknown future. The photograph connects the past with the present, with the shadowy figures marching together, as if sharing a common destiny of movement. The shadow of the passer-by moving in the opposite direction is integrated into the installation, like a wandering hiker looking for his own unique path in life.

Χάος

Κωνσταντίνος Γουργιώτης

Ο νους του ανθρώπου ταξιδεύει με τη μελωδία ενός οργάνου σε αυτά που έπραξε, σε αυτά που δεν τόλμησε και σε αυτά που ονειρεύεται να κανει… Δημιουργεί συνδέσεις του παρελθόντος με το μέλλον, των ανθρώπων που βρέθηκαν και των ανθρώπων που ελπίζουμε να συνδεθούμε κάποια στιγμή στη ζωή μας… Επουλώνει τον πόνο, εξωτερικεύει την χαρά, θεοποιεί τον έρωτα… Ο ενορχηστρωτής αυτής της ιεροτελεστίας, το κέντρο του κόσμου, ο οργανοπαίκτης… Guided by the sound of an instrument, the human mind travels to actions of the past and present, actions it never dared to take, and ones it dreams of realizing….. It connects past and future, people already found, and people we may hope to walk with at some point in our lives…. It heals the pain, shows the world its joy, puts love one the highest pedestal…. Conductor of this ritual, the center of the world, the organist….

Alex-Konstantinidis-05

Alex Konstantinidis

Καλοκαίρι 2024, φωτογραφίζοντας το πιστό κοινό του Βασίλη Παπακωνσταντίνου που τον παρακολουθεί εδώ και πολλά χρόνια χωρίς να το σταματαει τίποτα.

The Steams 1

Θεόδωρος Χαμαλής

Rockin’ United

Ephemerals: Soul to Soul

Δημήτρης Παπαδόπουλος

Μπορεί η μπρεσονική στιγμή να αιχμαλωτίζει το 1/24 ενός φιλμικού καρέ, ωστόσο το καρέ ενός μουσικού της jazz περιλαμβάνει τόσο την «εικόνα του» στον θεατή η οποία προκαλεί την φαντασία του, το πνεύμα του, το συναίσθημά του, την μνήμη του όσο τους ήχους που φαντασιακά παράγονται. Οι μουσικοί φαίνεται να έχουν έλεγχο και ταυτόχρονα ένταση, να έχουν πειθαρχία αλλά και να καταλήγουν στην αυτοσχεδιαστική ελευθερία της jazz. Ο θεατής ως προέκταση της εικόνας προσπαθεί να αντιληφθεί το πριν και το μετά. Τελικά πρόκειται για ένα αμφίδρομο αυτοσχεδιαστικό παιχνίδι και παράλληλα μια συνομιλία που φέρνει μουσικό και θεατή της εικόνας σε επαφή από μία άλλη οπτική.

Pagan fairy

Θεόδωρος Χαμαλής

Όσο ανεβαίνει ψηλά να πιάσει χώμα αναρωτιέμαι αν είναι όλα όσα βλέπουμε ένα όνειρο ατελείωτο κρυμμένο μέσα σ’άλλο; Υ.Γ. Όταν ο Ρίτσος συνάντησε τον Έντκγαρ Αλαν Πόε

Vic

Γιώργος Κρίκος

Από την ζωταντή εμφάνιση των Måneskin το 2024 στην Αθήνα.

σιωπηλή μελωδία

Καλλιόπη Κατσιδονιώτη

Η Καναδή τσελίστρια Julia Kent σκύβει και φιλά το τσέλο της, σαν να ευχαριστεί το ίδιο το όργανο που γίνεται η φωνή της. Κάθε νότα μοιάζει με εξομολόγηση. Μια σιωπηλή μελωδία γεμίζει τον χώρο, υπενθυμίζοντας ότι η μουσική είναι μια πράξη αγάπης.  Canadian cellist Julia Kent bends down and kisses her cello, as if thanking the very instrument that becomes her voice. Every note feels like a confession. A hushed melody fills the space, reminding us that music is an act of love.

Η μουσική, το απόλυτο στήριγμα: Ο David Gedge και η δύναμη της στιγμής

Καλλιόπη Κατσιδονιώτη

Ο David Gedge, τραγουδιστής των Wedding Present, αγκαλιάζει τη μουσική του με μια μοναδική τρυφερότητα. Η κεφαλή της κιθάρας γίνεται στήριγμά του, καθώς ακουμπά πάνω της το κεφάλι του με τα μάτια κλειστά, βυθισμένος σε έναν κόσμο που μόνο αυτός και η μουσική του μπορούν να κατανοήσουν. Η ένταση και η συγκίνηση αποτυπώνονται στο πρόσωπό του, κάνοντας τη στιγμή να μοιάζει με προσευχή. (λέξεις 64) David Gedge, singer of Wedding Present, embraces his music with unique tenderness. The Headstock of the guitar becomes his support as he rests his head on it with his eyes closed, immersed in a world that only he and his music can understand. The intensity and emotion are etched on his face, making the moment look like a prayer. (59 words)

Sebastian

Γιώργος Κρίκος

night dreams

Δημήτρης Χρυσοστομίδης

Η Καναδή τσελίστρια Julia Kent σκύβει και φιλά το τσέλο της, σαν να ευχαριστεί το ίδιο το όργανο που γίνεται η φωνή της. Κάθε νότα μοιάζει με εξομολόγηση. Μια σιωπηλή μελωδία γεμίζει τον χώρο, υπενθυμίζοντας ότι η μουσική είναι μια πράξη αγάπης.  Canadian cellist Julia Kent bends down and kisses her cello, as if thanking the very instrument that becomes her voice. Every note feels like a confession. A hushed melody fills the space, reminding us that music is an act of love.

young and free

Δημήτρης Χρυσοστομίδης

Συν-Κίνηση

Ζλατανή Μαρία

Η Φωτογραφία είναι τραβηγμένη κατά την διάρκεια του Dance Days Chania 2024 και απεικονίζει την έκφραση της ομάδας σύγχρονου χορού Χανίων SYN-KINISI

Η Χροιά Της Ελευθερίας

Μαρία Λεδάκη

Μέσα στο διάφανο γαλάζιο ο ήχος της σιωπής μετατρέπεται σε αρμονία. Το σώμα του νεαρού πάλλεται σαν χορδή κιθάρας που δοκιμάζει τα όρια της, ενώ οι φυσαλίδες ανεβαίνουν σαν νότες μιας αργής, γεμάτης έντασης μελωδίας. Το φως που διαπερνά την επιφάνεια είναι ο στόχος, ο ρυθμός που τον καθοδηγεί. Κάθε στιγμή, κάθε κίνηση είναι μια σύνθεση ελπίδας, μια συμφωνία που κορυφώνεται με την έξοδο του στον αέρα.

In the transparent blue, the sound of silence turns into harmony. The young mans body pulsates like a guitar string testing its limits, while the bubbles rise like the notes of a slow, full intensity melody. The light that penetrated the surface is the goal, the rhythm that guides him. Every moment, every movement is a composition of hope, a harmony that culminates with his exit into the air.

Ψίθυροι

Ιάσων Μαυροματάκης

Στη σκηνή, η μουσική αιωρείται, γεμίζοντας τον χώρο με αβέβαια συναισθήματα. Η κοπέλα, σκυμμένη, μοιάζει να ψιθυρίζει κάτι, μια απολογία ή ίσως ένα μυστικό. Το ζευγάρι των αντρών την κοιτά σιωπηλό, ακίνητο, σαν να περιμένει μια απάντηση, αλλά δεν μπορεί να κάνει τίποτα. Όλοι μένουν εγκλωβισμένοι στο αίνιγμα.

On stage, the music floats, filling the space with uncertain emotions. The girl, kneeling, seems to be whispering something, an apology or perhaps a secret. A couple of men look at her silently, motionless, as if waiting for an answer, but can do nothing. They all remain trapped in the enigma.

Παγωμένα δάκτυλα

Ιάσων Μαυροματάκης

Στην άκρη του δρόμου, μια μελωδία γεννιέται από παγωμένα δάχτυλα, γεμίζοντας τον χειμωνιάτικο αέρα με νότες εύθραυστες και αιώνιες. Η μουσική στροβιλίζεται ανάμεσα στα βήματα των περαστικών, σαν ψίθυρος που χάνεται και επιστρέφει, μια θλιμμένη συμφωνία που μιλά για όνειρα και μοναξιά.

On the side of the road, a melody is born from frozen fingers, filling the winter air with fragile and eternal notes. The music swirls between the footsteps of passersby, like a whisper that fades and returns, a mournful symphony that speaks of dreams and loneliness.

Alex-Konstantinidis-01

Alex Konstantinidis

Αθήνα, 2018 Συναυλία κραφτγουερκ και όλος ο κόσμος φοράει σαν υπνωτισμένος ειδικά γυαλιά για να μπορεί να απολαύσει τις τρισδιάστατες προβολές που γίνονται παράλληλα με την συναυλία, ως μέρος του show.

Αντανακλάσεις - Reflections

Βασίλειος Πατερούσης

Αντανακλάσεις της πόλης και του κόσμου κατά την λιτανεία

Reflections of the city and the people during the procession

Corey Harris: Soul to Soul

Δημήτρης Παπαδόπουλος

Μπορεί η μπρεσονική στιγμή να αιχμαλωτίζει το 1/24 ενός φιλμικού καρέ, ωστόσο το καρέ ενός μουσικού περιλαμβάνει τόσο την «εικόνα του» στον θεατή η οποία προκαλεί την φαντασία του, το πνεύμα του, το συναίσθημά του, την μνήμη του όσο τους ήχους που φαντασιακά παράγονται. Οι μουσικοί φαίνεται να έχουν έλεγχο και ταυτόχρονα ένταση, να έχουν πειθαρχία αλλά και να καταλήγουν στην αυτοσχεδιαστική ελευθερία της jazz. Ο θεατής ως προέκταση της εικόνας προσπαθεί να αντιληφθεί το πριν και το μετά. Τελικά πρόκειται για ένα αμφίδρομο αυτοσχεδιαστικό παιχνίδι και παράλληλα μια συνομιλία που φέρνει μουσικό και θεατή της εικόνας σε επαφή από μία άλλη οπτική.

Roumeliotis-Konstantinos.02

Ρουμελιώτης Κωνσταντίνος

Στη γη της Ηπείρου, έναν τόπο τραχύ αλλά παράλληλα μαγικό, που κρατά ευλαβικά τις παραδόσεις, ένα πανηγύρι αρχίζει και τελειώνει με μοιρολόι. Είναι τιμή και αναφορά σ’ όσους δεν βρίσκονται στη «γιορτή» μαζί μας, τους ξενιτεμένους και τους πεθαμένους. Βασικό όργανο στην μουσική αυτή τελετουργία είναι το κλαρίνο. Από την ύπαιθρο μέχρι την πόλη, μπορεί να συνδέσει τον απλό χωρικό, τον αστό, τον μετανάστη, με βουνά και γωνιές κακοτράχαλες μα αγαπημένες…

Βυθισμένη Συμφωνία 2

Μαρία Λεδάκη

Βυθισμένα στο σκοτάδι, τα σώματα αγωνίζονται με μια ένταση που φτάνει στα όρια της απελπισίας. Κάθε πόζα εκφράζει μια αέναη προσπάθεια να αποδράσουν από την καταπίεση και την απομόνωση, με τη μουσική ως μοναδικό όπλο και καταφύγιο. Η μελωδία γίνεται η γέφυρα που ενώνει το βάθος του πόνου με την ανάγκη για λύτρωση. Οι μορφές, λες και χορεύουν σε έναν κόσμο χωρίς βαρύτητα, αναζητούν την έξοδο μέσα από τις νότες, προσπαθώντας να βρουν τη δύναμη να ξεπεράσουν τη σιωπή και την απώλεια, να αναπνεύσουν ξανά μέσα από τη μουσικη.

Immersed in darkness, the bodies struggle with an intensity that reaches the edge Each pose expresses a perpetual attempt to escape oppression and isolation, with music as their only weapon and refuge. The melody becomes the bridge that unites the depth of pain with the need for redemption. The figures, as if dancing in a world without gravity, seek the exit through the notes, trying to find the strength to overcome silence and loss, to breathe again through music

Αόρατη Παρτιτούρα

Μαρία Λεδάκη

Ο βυθός της θάλασσας γίνεται σκηνικό μιας αφηρημένης μουσικής παράστασης, όπου τα φύκια, οι πέτρες και οι υδάτινες ροές συνθέτουν μια σιωπηλή αρμονία. Οι μικρές φυσαλίδες και οι κινήσεις του νερού δημιουργούν ρυθμικές νότες, θυμίζοντας πως η μουσική δεν είναι μόνο ήχος, αλλά εικόνα, κίνηση και συναίσθημα. Το νερό, ως ηχείο, μεταφέρει μελωδίες που συνδέουν αρρηκτα τη ζωή με τη μουσική.

The bottom of the sea becomes the scene of an abstract musical performance, where algae, stones and water currents compose a silent harmony. The small bubbles and movements of the water create rhythmic notes, reminding us that music is not only sound, but image, movement and emotion. Water, as a speaker, carries melodies that inextricably link life with music.

Αγία Φανφάρα

Νίκος Μαράκης

Η Αγία Φανφάρα είναι μια μπάντα χάλκινων και ξύλινων πνευστών και κρουστών αποτελούμενη από μια πολυμελή ομάδα μουσικών από διαφορετικές αφετηρίες.

Η Μουσική του θεάτρου

Alexiou Alexis

Η Μουσική του θεάτρου

Gemma 3

Χαράλαμπος Κλωνιζάκης

Gemma @ Chaniartoon 2024 festival

ο Γλάρος

Μακαρωνάς Ματθαίος

«Ο γλάρος» Ένα κρύο χειμωνιάτικο απόγευμα, καθώς έκανα τον περίπατό μου στο άδειο από κόσμο λιμάνι των Χανίων, άκουσα τις νότες ενός ακορντεόν να γεμίζουν τον συννεφιασμένο ουρανό, μαζί με τα θαλασσοπούλια που πετούσαν τριγύρω. Πλησιάζοντας, είδα έναν μουσικό να κάθεται παρέα με τον σκύλο του, παίζοντας όμορφες μελωδίες από παλιούς σκοπούς. Αμέσως μου μου ήρθαν στο μυαλό οι στίχοι από το τραγούδι «Γλάρος» των Locomondo: «Κάποια πουλιά τραγουδούν για λευτεριά, κάποια φεύγουν και πετούν ψηλά. Τον φώναζαν όλοι Γλάρο, δεν είχε πράγματα πολλά, είχε μόνο ένα βανάκι και τα δύο του σκυλιά Κάποια πουλιά τραγουδούν για λευτεριά…» Πιάσαμε κουβέντα, και τον ρώτησα αν μπορούσα να τραβήξω μερικές φωτογραφίες καθώς έπαιζε. Μου απάντησε θετικά και συνέχισε το παίξιμό του, γεμίζοντας την ατμόσφαιρα με τις νότες του. Στο τέλος, ζήτησα τα στοιχεία του για να του στείλω τις φωτογραφίες. και πήρα την άδεια να τις δημοσιεύσω.

boy with harmonica

Μακαρωνάς Ματθαίος

Πρόκειται για μια σκηνοθετημένη φωτογραφία που θέλει να λειτουργήσει και ως κοινωνικό σχόλιο:
Το φτωχό αγόρι, καθισμένο έξω από μια στολισμένη χριστουγεννιάτικη βιτρίνα, με τη φυσαρμόνικα στα χέρια του, ενσαρκώνει μια εικόνα παιδικής αθωότητας μέσα στη φτώχια που έρχεται σε έντονη αντίθεση με το χριστουγεννιάτικο ντεκόρ που απεικονίζεται στο φόντο. Η φωτογραφία, με την επιλογή του ασπρόμαυρου, μπορεί να παραπέμπει σε περασμένες εποχές, σαν σε ταινία του Τσάπλιν, όπου οι κοινωνικές ανισότητες ήταν πολύ έντονες. αλλά ταυτόχρονα δίνει και μια διαχρονικότητα στο θέμα. Το φωτισμένο φανάρι στα πόδια του παιδιού προσθέτει έναν τόνο ελπίδας, ενώ το βλέμμα του μελαγχολικό αλλά γεμάτο ζωή μας στέλνει ένα μήνυμα για τη δύναμη της μουσικής να προσφέρει παρηγοριά,με τα πιο απλα μέσα ακόμα και στις πιο δύσκολες στιγμές.

Darkroom

Μιχάλης Πατσούρας

Το “Darkroom” είναι μια φωτογραφική εγκατάσταση που συνδυάζει εικόνα και ήχο, εξερευνώντας τη μετάβαση από την παραδοσιακή φωτογραφία φιλμ στο ψηφιακό κόσμο. Ξεκινώντας το 1987, ανακάλυψα τον σκοτεινό θάλαμο, που έγινε το επίκεντρο της δημιουργικής μου διαδικασίας για χρόνια. Το 1999, στράφηκα στη φωτογράφιση του εξοπλισμού του σκοτεινού θαλάμου με ψηφιακή μηχανή, προσθέτοντας ήχους που παράγεται από τα εργαλεία κατά τη χρήση τους. Η εγκατάσταση περιλαμβάνει 37 εικόνες, ηχογραφημένες με ambient ήχους, τοποθετημένες σε lightboxes, και δημιουργεί την ατμόσφαιρα ενός σκοτεινού θαλάμου μέσα σε έναν ειδικά διαμορφωμένο χώρο.

The “Darkroom” is a photographic installation that combines image and sound, exploring the transition from traditional film photography to the digital world. Beginning in 1987, I discovered the darkroom, which became the center of my creative process for years. In 1999, I turned to photographing darkroom equipment with a digital camera, adding sounds produced by the tools during their use. The installation includes 37 images accompanied by ambient sounds, displayed in lightboxes, and recreates the atmosphere of a darkroom within a specially designed space.

Error Band

Θεόδωρος Χαμαλής

Psych girl

Lifting

Dimitris Anagnostou

Άλμα προς την Ενηλικίωση

Μαρίνα Σταμάτη

Στη ζεστή καρδιά της σαβάνας, οι Μασάι πολεμιστές συγκεντρώνονται για να τιμήσουν τη στιγμή που ένα νέο αγόρι της φυλής τους περνάει από την παιδική ηλικία στην ενηλικίωση. Με ένα άλμα γεμάτο δύναμη και περηφάνια, ο νέος χορεύει υπό τους ήχους του παραδοσιακού τραγουδιού, ενώ οι φίλοι και συνομήλικοί του τον ενθαρρύνουν με φωνές και τραγούδια. Η παράδοση αυτή, που συνδέει το παρελθόν με το παρόν, αντικατοπτρίζει την αφοσίωση των Μασάι στις αξίες της κοινότητας, της γενναιότητας και της συνέχειας του πολιτισμού τους. Εδώ, μουσική, τραγούδι και χορός γίνονται γέφυρα μεταξύ γενεών, ενώ στο χώμα της πατρίδας τους αντηχεί από τους ρυθμούς της τελετής.

Ο μουσικός με το σουζάφωνο

Νικόλας Κοκοβλής

Ένας μουσικός παίζει σουζάφωνο και πίσω φαίνεται ο φάρος των Χανίων.

Ρυθμοί ζωντάνιας

Ιάσων Μαυροματάκης

Μέσα στην ομορφιά της φύσης, η μουσική γίνεται ένα με τον χορό. Κάθε κίνηση του σώματος αντανακλά τη ζωτικότητα της μελωδίας, που γεμίζει τον αέρα με ένταση και φως. Για μια στιγμή ο κόσμος γύρω του χάνεται, καθώς μαγεύεται από την ελευθερία και ξεγνοιασιά του ρυθμού.

In the beauty of nature, music becomes one with dance. Every movement of the body reflects the vitality of the melody, which fills the air with intensity and light. For a moment, the world around it disappears as the freedom and carefree nature of the rhythm is enchanting it.

Darkroom 2.0

Μιχάλης Πατσούρας

Το “Darkroom” είναι μια φωτογραφική εγκατάσταση που συνδυάζει εικόνα και ήχο, εξερευνώντας τη μετάβαση από την παραδοσιακή φωτογραφία φιλμ στο ψηφιακό κόσμο. Ξεκινώντας το 1987, ανακάλυψα τον σκοτεινό θάλαμο, που έγινε το επίκεντρο της δημιουργικής μου διαδικασίας για χρόνια. Το 1999, στράφηκα στη φωτογράφιση του εξοπλισμού του σκοτεινού θαλάμου με ψηφιακή μηχανή, προσθέτοντας ήχους που παράγεται από τα εργαλεία κατά τη χρήση τους. Η εγκατάσταση περιλαμβάνει 37 εικόνες, ηχογραφημένες με ambient ήχους, τοποθετημένες σε lightboxes, και δημιουργεί την ατμόσφαιρα ενός σκοτεινού θαλάμου μέσα σε έναν ειδικά διαμορφωμένο χώρο.

The “Darkroom” is a photographic installation that combines image and sound, exploring the transition from traditional film photography to the digital world. Beginning in 1987, I discovered the darkroom, which became the center of my creative process for years. In 1999, I turned to photographing darkroom equipment with a digital camera, adding sounds produced by the tools during their use. The installation includes 37 images accompanied by ambient sounds, displayed in lightboxes, and recreates the atmosphere of a darkroom within a specially designed space.

Ακούω

Διονύσιος Κούβελας

Ακούω, νιώθω, αισθάνομαι, βλέπω, ανακαλύπτω, περιπλανώμαι, συναντώ, ερωτεύομαι, απογοητεύομαι, σηκώνομαι, ξανακοιτάζω, αναδιατυπώνω, ξανασκέφτομαι, θυμώνω, οργίζομαι, απελπίζομαι, ξαναδοκιμάζω, συνέρχομαι, αφήνομαι, ακούω. Ακούω μουσική.

I listen, I feel, I sense, I see, I discover, I wander, I encounter, I fall in love, I get disappointed, I get up, I look again, I reformulate, I think again, I get angry, I get furious, I fall into despair, I try again, I gather myself, I let go, I listen. I listen to music.

Gothic

Μακαρωνάς Ματθαίος

Gothic Πρόκειται για μια σκηνοθετημένη φωτογραφία που επιχειρεί να αναδείξει τη διαχρονικότητα και την επιδραστικότητα του έργου της Μαρίας Κάλλας μέσα από μια ανατροπή: η περσόνα της φωτογραφίας, ντυμένη με gothic ρούχα, κρατά στα χέρια της τον δίσκο της «Μήδειας». Ο συνδυασμός αυτός φέρνει σε διάλογο δύο φαινομενικά διαφορετικούς κόσμους, την κλασική όπερα και τη gothic μουσική και κουλτούρα – αναδεικνύοντας την καθολική αναγνώριση του έργου της Κάλλας και ταυτόχρονα παραπέμπει στη δραματικότητα και την τραγικότητα που χαρακτήριζαν τόσο την καλλιτεχνική όσο και την προσωπική της ζωή Η «θεϊκή Ντίβα» συνεχίζει να εμπνέει, αποδεικνύοντας ότι η μουσική, και γενικότερα η τέχνη, δεν έχει σύνορα ή στεγανά και λειτουργεί πέρα από τον τόπο και τον χρόνο.

Ο Ρυθμός της Αθωότητας

Μαρίνα Σταμάτη

Στο μονοπάτι ανάμεσα στα αιωνόβια μπαομπάμπ, το χτύπημα ενός τυμπάνου δίνει ζωή στη σιωπή της φύσης. Ο ήχος του τυμπάνου μετατρέπει το μονοπάτι σε μουσική σκηνή, ενώ τα υπόλοιπα παιδιά χορεύουν και γελούν, ακολουθώντας τον ρυθμό της αθωότητάς τους. Κάθε χτύπος και κάθε βήμα συνδέουν τη στιγμή με την αρχέγονη αρμονία του τοπίου, δημιουργώντας μια αυθόρμητη, ζωντανή συναυλία στην καρδιά της Μαδαγασκάρης.

Το Τραγούδι του Δρόμου

Μαρίνα Σταμάτη

Ο Κουβανός αμαξάς, με το πρόσωπό του φωτισμένο από την ενέργεια της στιγμής, τραγουδά με πάθος καθώς οδηγεί το κάρο του μέσα στους αγρούς. Ο ρυθμός της φωνής του συντονίζεται με το βήμα του αλόγου, δημιουργώντας μια ζωντανή μελωδία που αναμειγνύεται με τον ήχο των τροχών στον δρόμο. Η στιγμή αποπνέει την ελευθερία και τη χαρά της ζωής, καθώς ο ήχος του τραγουδιού γίνεται ένα με το τοπίο, χαρίζοντας στους περαστικούς την αίσθηση πως κάθε βήμα και κάθε νότα ανήκουν σε μια αέναη κουβανέζικη συμφωνία.

Παίζοντας μουσική στην πόλη: Ένα ταξίδι ήχου και συναισθημάτων

Σταματία Πασχαλιωρή

Ήχοι και στίχοι ζωντανεύουν, διαχέονται παντού. Κλασική μουσική, τζαζ, ροκ, παραδοσιακή μουσική ακούγονται ελεύθερα σε διάφορες γωνιές της πόλης. Δημιουργούν μια ατμόσφαιρα γιορτής και ζωντάνιας. Προσφέρουν στιγμές χαράς, συγκίνησης και διασκέδασης. Περαστικοί σταματούν, συμμετέχουν σιγοτραγουδώντας τους στίχους, απολαμβάνουν τη μουσική. Ρίχνουν ένα μικρό χρηματικό ποσό ή απλά προσπερνούν.

Η Μουσική των μουσικών

Alexiou Alexis

Η Μουσική των μουσικών

Νότες στο δρόμο.

Georgios Koukoutianos

Roumeliotis-Konstantinos.01

Ρουμελιώτης Κωνσταντίνος

Η εμπειρία μιας συναυλίας είναι κάτι έντονο. Η μουσική δεν είναι μόνο ήχος… Είναι ένταση, συναισθήματα, ακόμα και μνήμες. Αυτά όλα αφορούν και τους πάνω και τους κάτω από την σκηνή. Μπορεί να ακούγεται βαρετό κλισέ αλλά όταν ο καλλιτέχνης ζει, αναπνέει για αυτό που κάνει, ο κόσμος εισπράττει τα ανάλογα. Στην φωτογραφία ο Νίκος Ζιώγαλας από πρόσφατη ζωντανή του εμφάνιση στο Κύτταρο της οδού Ηπείρου στην Αθήνα

Οι νότες χορεύουν με ντάμα το χρώμα

Akrivi Eleni Martini

Κίνηση

Nikoletta Kampouri

musical path

Δημήτρης Χρυσοστομίδης

Χορός

Βαρδή Ρία

Όταν τα μουσικά όργανα παράγουν μουσική, πάλλονται, δονούνται, χορεύουν, κινούνται…

When musical instruments produce music, they pulsate, vibrate, dance, move…

New Purpose Bass Boy

Θεόδωρος Χαμαλής

“Μα εμείς νεκροί, σχεδόν ανύπαρχτοι, δεν είμαστε, δεν είμαστε, δεν είμαστε, -ποιος θα βρεθεί για αυτό να μας δοξάσει- τίποτα περισσότερο παρά μια σκιά…;”

Άκος Δασκαλόπουλος

Η Μουσική του δρόμου

Alexiou Alexis

Η Μουσική του δρόμου

Frenzee

Χαράλαμπος Κλωνιζάκης

Frenzee @ Αντιρατσιστικό φεστιβάλ 2024, Χανιά

Los Tre

Χαράλαμπος Κλωνιζάκης

Los Tre @ Chaniartoon 2024 festival

Σαν κορμί στο κρεβάτι... / Like a body in bed...

Βαρδή Ρία

Σαν κορμί, σα γυναίκα ξαπλωμένη στο κρεβάτι, περιμένει ένα άγγιγμα στις καμπύλες της, ένα παιχνίδι μαζί της…

Like a body, like a woman lying in bed, waiting for a touch on her curves, to play with her…

Ήταν απόγευμα στ' αμάξι και ακούγαμε...

Νέλια (Κορνηλία) Μανωλάκη

Ήταν απόγευμα στο αμάξι και ακούγαμε… Με αυτόν το στίχο αρχίζει ο PanPan το τραγούδι του «Ανισόπεδη Ντίσκο» και περιγράφει την τρέλα της κίνησης των ελληνικών δρόμων σε ώρες αιχμής, όπου η μόνη διέξοδος που έχουμε είναι η αγαπημένη μας μουσική. Αντλώντας έμπνευση από αυτό το τραγούδι, δημιουργείται μία φωτογραφία – φόρος τιμής σε όλα τα τραγούδια που ακούμε κολλημένοι… σε κάποιο κόκκινο φανάρι.

It was an afternoon in the car, and we were listening… With this line, PanPan begins his song “Anisopedi Disco” describing the madness of greek road traffic during rush hour, where our only escape is our favorite music. Inspired by this song, a photograph is created as a tribute to all the songs we listen to while stuck… at a red light.

Playing

Χάρης Παπαεμμανουήλ

the package

Δημήτρης Χρυσοστομίδης

Η νύχτα της πόλης

Δήμητρα Καρούσου

Ύψωσα το βλέμμα και σε είδα τυχαία ξανά. Θυμωμένη, δίκαιη και όμορφη. Όπως πάντα.

Ο επόμενος σταθμός

Σταματία Πασχαλιωρή

Η ηχογραφημένη φωνή ενημερώνει για τον επόμενο προορισμό. Επιβάτες βυθισμένοι στις σκέψεις τους ή στα κινητά τους, σηκώνονται για να κατέβουν. Βιαστικοί και αγχωμένοι, σπρώχνονται ελαφρά ο ένας με τον άλλον, προσπαθώντας να προλάβουν να κατέβουν πριν κλείσουν οι πόρτες. Βαλίτσες χτυπάνε σε πόδια, τσάντες γλιστράνε από τους ώμους, φωνές, μουρμουρητά αναμιγνύονται με το τρίξιμο των τροχών. Όλοι βιάζονται να φτάσουν κάπου, να προλάβουν κάτι.

Gemma 2

Χαράλαμπος Κλωνιζάκης

Gemma @ Chaniartoon 2024 festival

Το κορίτσι με το ακορντεόν

Χατζελένης Γεώργιος

Ένα μικρό κορίτσι με την παραδοσιακή του στολή, στέκεται σε μια γέφυρα του Γκντανσκ κι αποχαιρετά μελωδικά τον ποταμό Βίστουλα λίγο πριν την εκβολή του στη Βαλτική θάλασσα.

A little girl in her traditional costume stands on a bridge in Gdańsk and melodically whispers goodbye to the Vistula River just before it flows into the Baltic Sea.

Rode vrouw

Χατζελένης Γεώργιος

Πηγαίνοντας προς το αβαείο του Saint Bavo στη Γάνδη, συνάντησα ένα κορίτσι που παρακολουθούσε σιωπηλά χαμογελαστή κι εκτεθειμένη, το χορό της βροχής, πλημμυρισμένη από κάποιες δικές της άγνωστες μελωδίες.

Heading to Saint Bavo’s Abbey in Ghent, I ran into a girl who was watching silently smiling and exposed the rain’s dance, flooded by her unknown melodies.

Alex-Konstantinidis-04

Alex Konstantinidis

Μια συναυλία δεν είναι μόνο θέαμα και διασκέδαση για όσους παρευρίσκονται. Για κάποιους σημαίνει ατελείωτο κουβάλημα πολλές φορές κάτω από τον καυτό ήλιο. Εδώ είμαστε σε μία από τις εμφανίσεις των THE BLACK KEYS στην χώρα μας.

Ένα παράθυρο στο παρελθόν

Σταματία Πασχαλιωρή

Ταξίδι στο χρόνο, σε ήχους και στιγμές του παρελθόντος. Σε μια εποχή πιο απλή, πιο ήσυχη όπου άνθρωποι συγκεντρώνονταν για να μοιραστούν μια στιγμή χαλάρωσης και διασκέδασης γύρω από ένα ραδιόφωνο. Μουσικά προγράμματα, ένα παλιό λαϊκό τραγούδι, μια κλασική μελωδία, ένα ραδιοφωνικό θεατρικό ακούγονταν μόνο ραδιοφωνικά. Τώρα με ένα κλικ, ένας μουσικός κόσμος ολόκληρος παντού και πάντα.

Summeraki

Δέσποινα Τακάκη

Η ομορφιά της Χαβανέζικης μουσικής - The beauty of Hawaian music

Βασίλειος Πατερούσης

Παραδοσιακή μουσική από την Χαβάη κατά την διάρκεια του Διεθνούς Φολκλορικού Φεστιβάλ Ιωαννίνων – Tradiotional Hawaian music during the International Folk Festival of Ioannina

Drumming

Χάρης Παπαεμμανουηλ

Νότες του Χρόνου

Μαρίνα Σταμάτη

Το βλέμμα του μουσικού, φωτισμένο από τις αχτίδες μιας ζωής γεμάτης ήχους, ξεχειλίζει από ιστορίες που ψιθυρίζει το erhu του. Κάθε ρυτίδα στο πρόσωπό του μοιάζει με νότα που συνθέτει ένα άρρητο τραγούδι, γεμάτο πάθος και παράδοση. Το erhu, με τις λεπτές του χορδές, γίνεται προέκταση της ψυχής του, αντηχώντας μελωδίες που ενώνουν το παρελθόν με το παρόν. Η εικόνα αιχμαλωτίζει το άυλο της μουσικής και το υλικό του ανθρώπου, σαν ένας διάλογος ανάμεσα στο παλιό και το αέναο.

Stadshal

Χατζελένης Γεώργιος

Το Stadshal χτίστηκε το 2012 στο ιστορικό κέντρο της Γάνδης, με πρόθεση να δέσει τη μοντέρνα αρχιτεκτονική με τη μεσαιωνική αύρα της πόλης. Η εντυπωσιακή του στέγη προσφέρει μια μυσταγωγική ακουστική, δίνοντας την ευκαιρία σε πολλούς πλανόδιους μουσικούς να ερμηνεύσουν υπέροχα μουσικά κομμάτια, ντύνοντας με ονειρικές μελωδίες τις γλυκιές βέλγικες νύχτες. The Stadshal was built in 2012 in the historic center of Ghent, trying to tie modern architecture with the medieval aura of the city. Its impressive roof offers mystifying acoustics, giving the opportunity to many street musicians to perform wonderful music, dressing the sweet belgian nights with dreamy melodies.

Aspasia-Theochari-05.pg

Ασπασία Θεοχάρη

Ένα αείροο tempo σε μια κατάσταση ιδιότυπης ετοιμότητας. An airy tempo in an idiosyncratic state of readiness.

Summer

Δέσποινα Τακάκη

Σιωπηλή Μελωδία

Χατζελένης Γεώργιος

Στην εβραϊκή συνοικία του Λούμπλιν της Πολωνίας, η μουσική αντηχεί πίσω από σφραγισμένα παράθυρα.

In the Jewish district of Lublin of Poland, music reverberates behind sealed windows.